مديريت توليد اسفناج با بكارگيري محلول پاشي پتاسيم در شرايط تنش شوري

به منظور بررسي تأثير محلول پاشي پتاسيم بر عملكرد و اجزاي عملكرد اسفناج در شرايط تنش شوري، پژوهشي در سال‌ 1391 با استفاده از آزمايش كرت هاي خرد شده و طرح پايه‌ي بلوك كامل تصادفي با چهار تكرار در ايستگاه تحقيقات كشاورزي و منابع طبيعي استان اصفهان انجام شد. شوري آب آبياري در سه سطح شاهد (10/ 0 ±1/ 2 دسي زيمنس بر متر)، آب چاه با شوري (13/ 0± 4) دسي زيمنس بر متر و آب چاه با شوري (15/ 0± 8) دسي زيمنس بر متر كرت هاي اصلي و دو سطح استفاده از كود پتاسيم شامل شاهد و محلول پاشي اكسيد پتاسيم محلول در آب ( 5/ 2 ميلي ليتر در هر ليتر) كرت هاي فرعي را تشكيل دادند. نتايج پژوهش نشان داد عملكرد تيمار محلول پاشي پتاسيم و شوري 4 دسي زيمنس بر متر معادل 3/ 35 تن در هكتار بود كه با تيمار شاهد تفاوت معني داري نداشت. افت عملكرد در تيمار محلول پاشي پتاسيم و شوري 8 دسي زيمنس بر متر و همچنين تيمار شوري 8 دسي زيمنس بر متر و بدون محلول پاشي پتاسيم به ترتيب برابر با 2/ 20 و 38 درصد بود. محلول پاشي پتاسيم در شوري 8 دسي زيمنس بر متر، درصد ماده خشك برگ را 7/ 12 درصد بهبود بخشيد. با توجه به نتايج بدست آمده، در شرايط تنش شوري، محلول پاشي پتاسيم مي‌تواند به عنوان يك عامل تعديل كننده شوري مورد استفاده قرار گيرد.