كارآفريني راهكار نوين،براي رسيدن به توسعة پايدار

اهميت كارآفريني و نقش كليدي آن در پيشرفت جوامع، موضوعي است كه از اواخر قرن بيستم مورد توجه كشورهاي جهاني قرار گرفته، و موجب شده كه بسياري از كشورها، بهره گيري از كارآفريني را مورد توجه قرار دهند. كارآفريني، يك فرآيند بلندمدت آموزشي و پرورشي است، كه مستلزم برنامه ريزي در نظام آموزشي و پژوهشي و اجراي برنامه هايي از پايگاه خانواده و مدرسه تا دانشگاه و سازمان است؛ كه اين چرخه، باعث به حركت درآمدن فعاليت هاي اقتصادي كشور مي شود؛ و اصولاً در يك جامعة كارآفرين همة انسان ها فرصت هاي يكساني پيش روي خود دارند. كارآفرينان، افراد خلاقي هستند كه ايده¬هاي نو توليد مي¬كنند وآن را در قالب يك شركت به سرانجام مي رسانند، و سبب پويايي و افزايش بهره وري مي¬شوند و در سطح اجتماع ارزش كار را افزايش مي¬دهند و روحية سعي و تلاش در بدنة جامعه را، بالا مي برند؛ و در نتيجه كشور را به سمت يك توسعة پايدار سوق مي¬دهند، و اما منظور از توسعة پايدار تنها حفاظت از محيط زيست نيست؛ بلكه مفهوم جديدي از رشد اقتصادي است؛ رشدي كه عدالت و امكانات زندگي، نه تنها براي تعداد محدودي؛ بلكه براي تمام مردم در نظر گرفته مي شود؛ و نيز درفرآيند توسعة پايدار مي توان گفت سياست هاي اقتصادي، مالي، تجاري، انرژي، كشاورزي، صنعتي و... به گونه اي طراحي مي¬شود كه توسعة اقتصادي، اجتماعي و زيست محيطي را تداوم بخشد.