تاثير جهت وزش فن كويل در حالت گرمايش بر آسايش حرارتي افراد

بررسي آسايش حرارتي در فضاهاي داخلي ثأثير قابل ملاحظه‏اي بر ميزان رضايت‏مندي افراد در اين محيط‏ها دارد. بر اين اساس، در پژوهش حاضر به بررسي شرايط آسايش حرارتي در يك اتاق نمونه تحت دو حالت فن‏كويل بالازن و رو‏به‏رو ‏زن پرداخته شده است. در هر دو حالت، سرعت و دماي هواي ورودي از فن‏كويل يكسان فرض شده و از مدل آسايش حرارتي گايج و نرم‏افزار اوپن‏فوم به ترتيب به منظور تحليل آسايش حرارتي وحل عددي استفاده شده است. نتايج نشان مي‏دهند كه در فن‏كويل بالازن توزيع دما و سرعت در محدوده حضور افراد يكنواخت‏تر نسبت به حالت رو‏به‏رو ‏زن است كه باعث بهبود شرايط آسايش حرارتي مي‎شود. از سوي ديگر دماي بي‏بعد براي فن‏كويل روبه‏رو زن پس از فاصله 0.2 متري كه ضخامت فن‏كويل است، در محدوده بين 0.25 تا 0.15 واحد بيش‏تر از فن‏كويل بالازن مي‏باشد ولي هوا در ارتفاع 1.8 متري از هر دو فن‏كويل دماي يكساني دارند. همچنين نتايج مدل گايج نشان مي¬دهد كه در حالت بالازن شاخص آسايش در محدوه حضور افراد در بازه 0 تا 0.4 و در حالت رو‏به‏رو ‏زن در بازه 0 تا 0.6 قرار دارند. بنابراين شاخص آسايش در حالت بالازن در محدوده حضور افراد يكنواخت‏تر است و در محدوده مجاز قرار دارد؛ در صورتي كه در حالت رو‏به‏رو‏ زن، اين شاخص غيريكنواخت‏تربوده و خارج از محدوده آسايش قرار دارد.