ارزيابي باكتري افزاينده رشد Enterobacter sp. بر عملكرد برنج (رقم ’طارم هاشمي‘) در سطوح مختلف كود پتاسيم

به ‌منظور ارزيابي اثر باكتري افزاينده رشد Enterobacter sp. بر عملكرد برنج (رقم ’طارم هاشمي‘) در سطوح مختلف كود پتاسيم، آزمايشي به صورت كرت‌هاي خردشده در قالب طرح بلوك‌هاي كامل تصادفي با سه تكرار اجرا شد. تيمارهاي آزمايشي شامل شش سطح كود سولفات پتاسيم (0، 25، 50، 75، 100 و 125 كيلوگرم در هكتار) به عنوان كرت اصلي و روش‌هاي كاربرد باكتري در چهار سطح (شاهد، تلقيح بذر در خزانه، تلقيح نشاء و تلقيح توأم نشاء و خزانه) به عنوان كرت فرعي در نظر گرفته شد. نتايج نشان داد كه صفات عملكرد دانه، عملكرد بيولوژيك و شاخص برداشت به طور معني‌داري تحت تأثير سطوح مختلف كود پتاسيم و روش‌هاي مختلف تلقيح قرار گرفتند. تلقيح بذر و ريشه به صورت تركيبي، تلقيح بذر در مرحله بذرپاشي و تلقيح ريشه در مرحله نشاءكاري به‌ترتيب باعث افزايش 8/19، 1/16 و 6/14 درصدي عملكرد دانه، 2/13، 93/8 و 71/8 درصدي عملكرد بيولوژيك و 69/5، 50/6 و 17/5 درصدي شاخص برداشت نسبت به شرايط شاهد (بدون تلقيح) شد. با افزايش مصرف كود پتاسيم از صفر (شاهد) تا زمان مصرف 55 و 50 كيلوگرم در هكتار كود پتاسيم به ازاي هر كيلوگرم افزايش مصرف كود، عملكرد دانه و عملكرد بيولوژيك به‌ترتيب 4/3 و 6 كيلوگرم در هكتار و سپس تا 125 كيلوگرم در هكتار، به‌ترتيب 9/7 و 7/12 كيلوگرم در هكتار بيشتر شد. علاوه بر اين، شاخص برداشت با سرعت 0198/0 درصد به ازاي مصرف هر كيلوگرم كود پتاسيم در هكتار افزايش يافت. در مجموع، تلفيق برنج به روش تركيبي (بذر و نشاء) را مي‌توان به عنوان بهترين روش تلقيح جهت انجام مطالعات تكميلي پيشنهاد نمود.