راه هاي رسيدن به فنا از ديدگاه عطار

« فنا » يكي از اصطلاحات عرفاني است كه عطار در مثنويهاي خود (اسرارنامه، الهي نامه، منطق الطير و مصيبت نامه) بسيار بدان پرداخته است . از ديدگاه وي فنا آن است كه سالك از دنيا و ما فيها و وجود خود دست شسته، مستغرق در حق گردد به گونه اي كه اراده اش مقهور اراده محبوب گردد . شيخ نيشابور شرط وصول به فنا را انجام يافتن مقدماتي مي داند كه سالك در خلال آن، صفات و اعمال ذميمه ( مهلكات ) همچون: تكبر، حرص، حسد، دروغ و ... را از خود دور كرده، صفات و اعمال حميده ( منجيات ) چون: اطاعت حق، تواضع، توكل، قناعت و... را در پيش گيرد . پس از انجام اين مقدمات راه هاي وصول به فنا را در پيش مي گيرد . مهم ترين اين راه ها از ديدگاه عطار عبارت اند از: 1- ترك دنيا و تعلقات آن 2- جهاد با نفس 3- داشتن درد 4- رفع خودي 5- رياضت 6- عشق 7- لزوم وجود پير . نگارنده در اين مقاله با استناد به مثنويهاي عطار به بررسي و تبيين اين راه ها اهتمام ورزيده است .