بررسي جنبه هاي تعليمي و تربيتي در حكايات تمثيلي عطّار نيشابوري

شيخ فريدالدين محمّد عطّار نيشابوري يكي از نوابغ بزرگ ايراني است كه در پايه گذاري تصوّف اسلامي، سهم بسزايي داشته و به پيشرفت اخلاق و تربيت اسلامي، كمك شاياني كرده است. از جمله اقدامات بديع و ارزندۀ وي، آشنا ساختن طبقات فرودست جامعه با مقولۀ حكمت و عرفان از طريق حكايات تمثيلي است. او در ضمن حكايات خود به انتقاد از اوضاع نابسامان زمانۀ خود مي پردازد و در اثناي اين نقد و بررسي، جنبه هاي تعليمي و تربيتي را نيز از ياد نمي برد. اين مقاله با هدف بررسي اهداف تعليمي و تربيتي در حكايات تمثيلي عطّار به نگارش درآمده است. روش تحقيق به صورت توصيفي– تحليلي است. يافته هاي اين پژوهش نشان مي دهد كه عطّار در حكايات و تمثيلات خود با بهره گيري از ظرفيت هاي تعليمي، سعي در پيشبُرد اهداف تربيتي خود داشته است.