بررسي مسألۀ رؤيت خداوند از ديدگاه عطار نيشابوري

مسألۀ رؤيت خداوند از مسائل مهم كلامي و مورد اختلاف شديد فرقه هاي اسلامي، از جمله اشاعره با معتزله و شيعه است. اشاعره رؤيت خداوند در روز قيامت را ممكن مي دانند؛ در حالي كه متكلمان معتزلي رؤيت خداوند را در دنيا و آخرت غير ممكن دانسته اند و شيعه نيز با نظري اعتدالي، معتقد به رؤيت قلبي و معنوي حق در دو جهان هستند. اين مسأله به قدري مهم است كه علاوه بر متكلمان، اغلب شاعران معتقد و منكر اين مبحث كلامي نيز در ضمن اشعارشان به بيان اعتقاد و مسلك خود مي پردازند. عطار نيشابوري، از جمله شاعراني است كه در آثارش به مسألۀ رؤيت خداوند و بيان ديدگاه هاي خود در مورد اين مبحث پرداخته است. در اين پژوهش سعي شده است به شيوۀ تحليلي و با تكيه بر ديوان اشعار و مثنوي هاي عطار، موضع كلامي اين شاعر در ارتباط با مسألۀ رؤيت خداوند آشكار گردد.