تحليل حكايتهايي از گلستان سعدي براساس الگوي نقش‌هاي زباني ارتباطي ياكوبسن

در اين مقاله سعي شده است با توجه به مباحث جديد زبان شناسي و به طور اخص الگوي ارتباطي ياكوبسن نگاه تازه اي به گلستان داشته باشيم. در اين ميان براي نمونه حكايتهاي 3 و 4 باب اول انتخاب شده است كه در اين زمينه، مي‌توان تا حدودي آن‌ها را نيز به كل گلستان تعميم داد. در اين حكايت‌ها بيشترين نقش زباني، متعلق به نقش ارجاعي است كه نشان از نوع اثر و زمان اثر دارد. پس از نقش ارجاعي بيشترين بسامد متعلق به كاركرد ادبي و ترغيبي است كه آن‌ها نيز بي علت، برجسته نشده اند كه در ادامه مفصل شرح خواهيم داد. درصد كمي نيز متعلق به نقش همدلي زبان است، و از دو نقش ديگر نيز در اين دو حكايت خبري نيست. نگاهي به وجه غالب در اين گونه نقش‌ها نيز خواهيم داشت. در اين زمينه علاوه بر تحليل كاركردها، درصد آماري نيز گرفته شده است.