ساختار روايت زنانه در رمان بنات الرياض نوشته ي رجا عبدالله صانع

ادبيات و جامعه ارتباط تنگاتنگي با هم دارند به طوري كه با بررسي ادبيات هر ملتي ميتوان از فرهنگ و نحوه ي نگرش حاكم بر جامعه نسبت به قشرهاي گوناگون آن آگاه شد. يكي از قشرهاي مسلط هر جامعه زنان ميباشند. نويسندگان زن در حوزه ي ادبيات داستاني در برابر تقسيم‌بندي جامعه به مردانه و زنانه مقاومت مي‌كنند؛ اين رويكرد مختص به فرهنگ و جامعه ي خاصي نيست. در هر دوره، بر مبناي نوع نگرش جامعه به زنان، برخي نويسندگان سعي داشته اند نگرش مردان نسبت به زنان را با نشان دادن روزمره گي ها و مشكلات زنان در جامعه تغيير دهند تا بتوانند در جهت بازيابي هويتي آنان گام بردارند. يكي از آن نويسنده‌ها رجا عبدالله صانع است كه با نشان دادن مشكلات هويتي جوانان و زنان جامعه ي عربستان، اولين نويسنده ي است كه به صورت جدي به شيوه ي خاصي به اين مسائل ميپردازد. در اين مقاله، بر اساس روايت‌شناسي ساختاري به تبيين پيوند ژرف‌ساخت و نحوه‌ي روايتگري اين رمان پرداخته‌ايم. نتايج بررسي نشان ميدهد اين رمان مبتني بر اعتراض به وضعيّت موجود زنان در قالب مبارزه‌اي منفي و به دور از آشوب و فرياد است. راوي با ترسيم وضع ناگوار زن در جامعه و خانواده، مخاطب را از اين وضع آگاه مي‌سازد، اين آگاهي‌بخشي براي بهبود وضعيت زنان است.