خوانشي ديگر از كتاب امثال و اشعار عربي در مثنوي معنوي

مسأله‌ي درست‌ و نادرست در نگارش متون و از طرفي نارسايي‌هاي گفتاري و نوشتاري سخن نوشته‌شده، يكي از بحث‌هاي بسيار مهم و يا شايد بتوان گفت كه مهم‌ترين بحث در حوزه‌ي كار نويسندگي است. اين امر به ظاهر ساده، آن گونه كه شايسته‌ي زبان فاخر فارسي است، در كشور ما به آن توجّه چنداني نمي‌شود و مي‌توان اين گونه ادّعا كرد كه در اين زمينه كاري به صورت تخصصي يا جامع و مانع صورت نپذيرفته است. مقاله‌ي كنوني به بحثي در همين رابطه در كتاب «امثال و اشعار عربي در مثنوي معنوي» مي‌پردازد. در كتاب مورد پژوهش، به نگارش آن گونه كه شايسته‌ي اين اثر ارزشمند است، پرداخته نشده‌است. در اين پژوهش نگارندگان مي‌كوشند تا با مراجعه به كتاب‌هاي راهنماي نگارش و ويرايش، ابتدا توضيحي كوتاه در رابطه با هر كدام از مباحث ويرايشي مورد پژوهش بياورند، سپس عدم رعايت آن نكته‌ي ويرايشي را با ذكر آدرس و بيان چند نمونه‌ي محدود در كتاب يادشده، خاطرنشان سازند. ذكر اين نكته ضروري است كه مباحث ويرايشي مطرح‌شده در اين مختصر، شامل برخي از عناوين ويرايش زباني و فني است كه عدم رعايت آن‌ها داراي بسامد بالا در اثر مي‌باشند. برخي ديگر نيز كه در برگيرنده‌ي موارد محدود و غير قابل ذكر هستند، فهرست‌وار در پايان به آن‌ها اشاره شده‌است.