برسي جاذبه هاي فرهنگ ناملموس و تاثير آن در توسعه گردشگري استان گلستان در دهه 90

امروزه گردشگري با تاثير مستقيم و غير مستقيم بر شاخصه هاي اقتصادي هر كشور و همچنين عاملي در جهت حفظ و انتقال فرهنگ يك كشور به ساير كشورها ، علاوه بر اهميت فراوان ،از رشد پيوسته اي نيز در شصت سال اخير برخوردار بوده و با رقابتي شدن روزافزون اين صنعت در بين كشورها ، اقتصاددانان آن را صادرات نامرئي نام نهاده اند. ازپيامد هاي توسعه گردشگري در بدو امر افزايش گردشگران ورودي و انتخاب منطقه به عنوان مقصد سفرگردشگري و در پي آن افزايش اشتغال ، ايجاد فرصت هاي شغلي جديد ، افزايش درآمد و توسعه اقتصادي هر منطقه و هر كشور خواهد بود. هدف از اين پژوهش برسي فرهنگ ناملموس ازشاخه هاي گردشگري فرهنگي از ميان انواع هفت‌گانه اصلي گردشگري، ( گردشگري تفريحي، درماني، فرهنگي، مذهبي، ورزشي، تجاري، سياسي ) و تاثير آن بر رشد و توسعه گردشگري منطقه با تكيه بر دو شاخص افزايش گردشگران ورودي و انتخاب منطقه به عنوان مقصد سفر گردشگري و در پي آن پاسداشت ، انتقال و توسعه فرهنگ ناملوس استان گلستان مي باشد. با توجه به مؤلفه‌هاي مورد بررسي روش تحقيق توصيفي- تحليلي است. جامعه آماري كليه گردشگران ايراني بوده و شيوه گردآوري اطلاعات منابع كتابخانه اي و همچنين مطالعات ميداني (پرسشنامه اي) است كه از طريق نگارنده از 384 نفر افراد بالاي سن 18 سال تهيه شده است ساير اطلاعات از طريق سالنامه‌هاي آماري سازمان آمار ايران ، نشريات سازمان ميراث فرهنگي، صنايع دستي و گردشگري و نهادهاي ذي‌ربط جمع آوري شده است. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از نرم افزار spss استفاده شده است. همچنين براي ارتباط بين متغيرها، آزمون‌هاي آمار استنباطي مانند تي تك نمونه اي استفاده شده است.