اثر غلظت هاي مختلف آگار بر خصوصيات رشدي سرو چهار هزار ساله ابركوه ( Cupressus sempervirens var. horizontalis ) در شرايط كشت درون شيشه اي

ريزازديادي يكي از روشهاي تكثير غيرجنسي است كه امروزه گسترش زيادي يافته است. يكي از عوامل مهم موفقيت در اين روش، ساخت محيط كشت با نسبتهاي مناسبي از مواد معدني و آلي است. پاسخ گياهان مختلف نسبت به محيطهاي كشت مختلف با توجه به نوع گونه و ژنوتيپ متفاوت است. يكي از مواد مورد استفاده در محيط كشت كه جهت ژلهاي شدن محيط به كار ميرود، آگار است. در پژوهش حاضر تأثير غلظتهاي مختلف آگار ) 6 ، 5 / 6 ، 7 ، 5 / 7 و 8 گرم بر ليتر( بر درصد قهوهاي شدن، درجه سبزينگي، تعداد جوانه، تعداد شاخه، تعداد برگ جديد و ميزان رشد طولي گياه سرو 4000 ساله ابركوه در محيط كشت MS بررسي شد. بر اساس نتايج به دست آمده كمترين ميزان سبزينگي در ريزنمونههاي كشت شده در 8 گرم بر ليتر آگار، مشاهده شد. بيشترين و كمترين رشد طولي ريزنمونهها به ترتيب در محيط حاوي 6 و 8 گرم بر ليتر آگار به دست آمد. بيشترين درصد قهوهاي شدن ريزنمونهها، در محيط كشت حاوي 8 گرم بر ليتر آگار و كمترين درصد در محيطهاي حاوي 6 و 5 / 6 گرم در ليتر آگار بهدست آمد. بيشترين تعداد جوانه نيز در محيطهاي حاوي 5 / 6 و 7 و كمترين آن در محيطهاي حاوي 5 / 7 و 8 گرم در ليتر آگار به دست آمد.