ارزيابي مقايسه‎اي مقاومت به خوردگي و رفتار تريبولوژيكي پوشش‎هاي گالوالوم و گالوانيزه گرم

استفاده گسترده از پوشش‎هاي برپايه روي نظير گالوانيزه و گالوالوم، شناخت دقيق خواص اين پوشش‎ها را، براي تعيين مناسب ترين حوزه كاربرد براي هر پوشش، ضروري مي‎سازد. در اين پژوهش، مقاومت به خوردگي و رفتار تريبولوژيكي پوشش‎هاي گالوانيزه و گالوالوم توليد شده به روش غوطه‎وري داغ به صورت مقايسه‎اي مورد ارزيابي قرار گرفته است. بدين منظور نمونه‎هايي از ورق فولاد كربني با پوشش گالوانيزه و گالوالوم تهيه شد و مورفولوژي سطح، آناليز عنصري و تركيب فازي با ميكروسكوپ نوري، پراش پرتو ايكس و آزمون طيف سنجي انرژي تعيين شدند. خواص تريبولوژيكي پوشش‎ها توسط آزمون پين روي ديسك مورد بررسي قرار گرفت و جهت مقايسه مقاومت به خوردگي، نمونه‎‎هاي پوششطبق استانداردASTM B117 ، با استفاده از آزمون پاشش نمك مورد ارزيابي قرارگرفتند. يافته هاي آزمايشگاهي نشان داد كه مقاومت به‎خوردگي گالوالوم بيش از 4 برابر گالوانيزه است. محصولات خوردگي در سطح گالوانيزه پس از مشاهده شوره قرمز و در سطح گالوالوم پس از آغاز خوردگي شناسايي شدند. با اعمال پوشش‎هاي گالوانيزه و گالوالوم بر سطح فولاد، ضريب اصطكاك از حدود 3/0 به‎ترتيب، به حدود 15/0 و 1/0 كاهش يافت؛ بعد از تخريب پوشش گالوالوم ضريب اصطكاك به مقادير نزديك به ضريب اصطكاك زيرلايه فولادي برمي گردد. در مجموع به دليل چسبندگي بهتر، بارپذيري بيشتر و ضريب اصطكاك كمتر، پوشش گالوالوم رفتار تريبولوژيكي بهتري دارد.