بررسي تجارب جهاني شهر هوشمند در كشورهاي توسعه يافته

چكيده : ساخت يك شهر هوشمند به عنوان يك استراتژي براي كاهش مشكلات توليد شده توسط رشد جمعيت شهري و شهرنشيني سريع در حال ظهور است. با اين حال پژوهش هاي علمي كمي در پديده مورد بحث يافت مي شود. براي كاهش استفاده از شهرهاي غير هوشمند و در پاسخ به افزايش استفاده از مفهوم هوشمندي، اين مقاله يك چارچوب براي درك مفهوم و شاخص هاي شهرهاي هوشمند پيشنهاد مي كند. بر اين اساس هشت عامل مهم شهر هاي هوشمند شناسايي شده اند: حكمروايي هوشمند، انرژي هوشمند، ساخت وساز هوشمند، جابجايي هوشمند، زيرساخت هوشمند، تكنولوژي هوشمند، مراقبتهاي بهداشتي هوشمند، شهروندي هوشمند. اين عوامل اساس يك چارچوب يكپارچه هستند كه مي تواند در بررسي چگونگي ابتكارات دولت هاي محلي در تشكيل شهر هوشمند استفاده شوند.كشورهاي توسعه يافته در سر تا سر دنيا از مفاهيم شهر هوشمند در شهرهاي خود استفاده نموده اند. وراژگان كليدي : شيگاگو- كشورهاي توسعه يافته – شهرهاي هوشمند 0 انرژي هوشمند