مطالعه اثر تغيير اقليم بر ميزان تبخير تعرق گياه مرجع در منطقه شيراز

چكيده پديده تغيير اقليم از چالش‌هاي مهم حال حاضر جهان به شمار مي آيد كه باعث نوساناتي در الگوهاي بارندگي و دما شده و مي تواند نياز آبي گياهان را تحت تاثير قرار دهد. در اين پژوهش، اثر تغيير اقليم بر ميزان تبخير تعرق گياه مرجع در منطقه شيراز مورد مطالعه قرار گرفت و براي اين منظور از داده ‌هاي هواشناسي سال هاي 1364 تا 1392 ايستگاه سينوپتيك شيراز استفاده شد. تبخير تعرق پتانسيل گياه مرجع از روش پنمن- مانتيت محاسبه شد. بررسي نمودارهاي تغييرات اقليمي نشان داد كه در طول دوره مورد مطالعه، پارامترهاي بارندگي و رطوبت نسبي هوا كاهش و پارامترهاي دماي هوا و ساعت آفتابي افزايش يافته است. با توجه به روند تغييرات پارامترهاي اقليمي منطقه شيراز مي توان نتيجه گرفت كه افزايش دما و ساعت آفتابي و كاهش رطوبت نسبي در افزايش مقدار تبخير تعرق گياه مرجع تاثيرگذار بوده است. واژگان كليدي: تبخير تعرق، تغيير اقليم، شيراز.