مروري بر مكانيسم هاي شكست كامپوزيت هاي سلولزي- پليمري

چكيده كامپوزيت¬هاي چوب- پلاستيك (WPC) كه از پليمرهاي گرمانرم داراي مواد پركننده ليگنوسلولزي تشكيل شده-اند را مي¬توان به عنوان مواد سازگار با محيط زيست (سبز) طبقه¬بندي نمود. امروزه از پركننده¬هاي چوبي به طور روزافزون در ساخت كامپوزيت¬هاي داراي پايه ترموپلاستيك استفاده مي¬شود.. از طرفي، معايب عمده WPC چسبندگي ضعيف بين ذرات پركننده و ماتريس پليمري، مقاومت به ضربه پايين و تخريب در دماهاي بالاي ᵒC 200 است. خواص كامپوزيت¬هاي پليمري ناهمگن را مي¬توان با عواملي مانند ويژگي¬هاي اجزاي تشكيل¬دهنده كامپوزيت¬، تركيب مواد، ساختار و واكنش¬هاي سطوح مشترك تعيين نمود. بنابراين، انجام مطالعات بنيادين بر روي مقاومت و مكانيسم شكست WPC مي¬تواند بينش عميقي جهت توسعه اين¬گونه كامپوزيت¬ها ايجاد نمايد. در اين مقاله به مشاهده و بررسي مكانيسم شكست در كامپوزيت¬هاي چوب- پلاستيك (WPC) پرداخته مي¬شود . به¬طور كلي، مكانيسم¬هاي مختلف شكست WPC را مي¬توان به شكست در چوب، پلاستيك و سطوح مشترك چوب و پلاستيك (يا گسيختگي پيوند) نسبت داد. بروز اين مكانيسم¬ها به مولفه¬هاي متعددي مانند دما و اندازه، شكل و جهت¬گيري ذرات چوب بستگي دارد. واژگان كليدي: كامپوزيت چوب پلاستيك، رفتار شكست، عوامل موثر