مطالعه تطبيقي نماد بزكوهي در سفالينه‌هاي سيلك و شوش

در حفاري‌هاي باستاني، بيشترين موضوعي كه داراي اهميت و نشان‌دهنده زمان تاريخي و همچنين نوع تمدن و فرهنگ دوره باستاني مكشوفه است؛ سفالينه‌ها، نقوش و تزيينات مربوط به آن مي‌باشد. كشور ايران خاستگاه سفال منقوش و بزكوهي بعنوان حيوان ملي ايران شناخته مي‌شود؛ از نقش بز كوهي، كه بر روي ظروف سفالين در مناطق باستاني سيلك و شوش، به كارمي‌رفته است و حيواني با شاخ‌هاي سمبليك و بزرگ بوده؛ با تفاسير و تعابير متفاوتي از جمله مفهوم و نماد آب، باران، فراواني نعمت، نگهباني و...ياد مي‌شود. در اين تحقيق، سعي بر آن بوده است؛ كه به اين سوالات پاسخ داده‏شود: ويژگي، نقش و نماد بزكوهي در سفالينه‌هاي شوش و سيلك چيست؟ مفهوم يا مفاهيم نمادين بز كوهي در ظروف سفالين شوش و سيلك چه بوده‏است؟ اين پژوهش با روش توصيفي _تحليلي، به منظور مقايسه و تطبيق نماد و نقش بز، بر روي سفالينه‌هاي تاريخي شوش و سيلك انجام شده، و همچنين با هدف شناسايي تفاوت و كاربرد نوع تصوير نقش شده بر روي آن‌ها صورت گرفته است. روش گرداوري اين پژوهش، از منابع كتابخانه‌اي موجود و با بررسي و تطبيق و تجزيه تحليل تصاوير بز، روي ظروف سفالين دو منطقه شوش و سيلك، بوده است. همچنين نتيجه حاصله از بررسي نقش بز در اين دو منطقه از اين قراراست؛ كه تصاوير بز شوش بيشتر در رابطه با درخواست نعمت و فراواني كشاورزي است، اما در سيلك بعنوان نمادي از قدرت هم بكار رفته‏‏‏ است.