جستاري در نماد و اصطلاحات مشترك بين ادبيّات و معماري

ادبيّات و مطالعات ادبي قلمرو وسيعي است كه با برخورداري از قابليّت استفاده از رهيافت هاي ميان رشته اي و با استفاده از يافته هاي حوزه هاي مختلف دانش و معرفت و كاربرد مفاهيم، اصطلاحات و روش شناسي آنها مي تواند به نتايج جامع و موجّهي در تحليل متون ادبي دست يابد. مسئله اصلي تحقيق حاضر بررسي مفهوم نماد، انواع آن و تعيين نمادها و مفاهيم مشترك ميان ادبيّات و معماري و چگونگي استفاده از يافته هاي هر دو حوزه در رسيدن به نتايج جامع و موجّهي در تحليل متون ادبي و درك مفاهيم معماري است. اين تحقيق با هدف تبيين ضرورت رهيافت مطالعات بينارشته اي ادبيّات و معماري و نمادهاي مشترك هر دو حوزه، به تحليل و بررسي شواهد مختلف، مواردي از قبيل اشاره به بناي شهرها و نام گذاري آنها در متون ادبي، درك وجه تسميّة بناهاي مختلف از رهگذر اطّلاعات ادبي، پيوند ادبيّات و تاريخ در ساختن مادّه تاريخ بناها و نيز كاربردهاي مختلف ادبي و تصويرسازي هاي شاعران از مفاهيم و اصطلاحات معماري را مورد پژوهش و بررسي قرار مي دهد. روش تحقيق مقالۀ حاضر از نوع توصيفي – تحليلي و گردآوري اطّلاعات آن به روش كتابخانه اي است. حاصل اين بررسي نشان مي دهد كه هنر معماري و ادبيّات به عنوان دو شاخة هنري از جهت نمادشناسي، واژگاني و مفاهيمي نظير فضا، فرم و ساختار، وزن و سبك از جنبۀ صوري يا معنايي مشتركات فراواني دارند.