آيين باروري چله بري در زنان نازا و ارتباط آن با ايزد بانوان ايران باستان

در فرهنگ عامه به هنگام ناباروري و نازايي زنان و يا بخت گشايي دختران مراسمي با آيين هاي خاص ، ابزار خاص و در مكان هاي ويژه اي انجام مي شودكه در اصطلاح به آن چله بري گفته مي شود.اين آيين و اجراي آن با نمادهايي همراه است، و همين طور شيوه اجرا و مكان برگزاري آن اشتراكاتي با نماد ها در اسطوره ايزد بانوان ايران باستان به ويژه الهه آناهيتا دارد.الهه اي كه بيشتر نقش باروري و زايش را در اساطير ايران بر عهده دارد. آيين زباني نمادين است كه در آن شركت كنندگان بسياري از ايده¬ها را در روابط ميان اشيا و اعمال بيان مي¬كنند و ابعاد گوناگون آيين بخشي از بررسي و پژوهش در اسطوره هاست و با پيدا كردن اين ارتباط، زنجيره گم شده بين رفتارها و مراسم خاصي كه در مراسم آييني اجرا مي¬شود، يافت مي شود. مولفه هاي نمادين آيين ها به شكل مشابه يا كمي تغيير يافته در هنر و يا در زبان و ادبيات متجلي مي شوند با بررسي زبان نمادين اين آيين خاص از طريق تحقيق ميداني در شهر اصفهان ويكي از شهرهاي اطراف(اشتر جان) وهمين طور تحقيق كتابخانه اي و بررسي متوني كه به اين مراسم اشاره كرده و با بررسي نمادها در اين ايزد بانو به ارتباط و اشتراكاتي درآن مي رسيم و به شيوه تحليل مضموني ارتباط اين آيين را با ايزد بانوي ايران باستان معنا دار سازيم.