تأثير درجه باز بودن مالي بر ضريب جيني در كشورهاي منتخب با نابرابري درآمدي بالا

در پژوهش حاضر تأثير درجه باز بودن مالي بر ضريب جيني در13 كشور منتخب با نابرابري درآمدي بالا مورد آزمون تجربي قرار گرفته است . براي اين منظور از داده‎هاي سال‎هاي 1996-2014 و روش گشتاورهاي تعميم يافته (GMM) استفاده شده است . در اين پژوهش تأثير متغيرهاي نرخ رشد اقتصادي و باز بودن مالي بر متغير ضريب جيني مورد بررسي قرار گرفته است . شاخص چين و ايتو (KAOPEN) به عنوان شاخصي اندازه‎گيري باز بودن مالي در نطر گرفته شده است . نتيجه پژوهش بيان‎گرآن است كه افزايش باز بودن مالي در كشورهاي مذكور موجب بهبود توزيع درآمد شده و ضريب جيني را كاهش مي‎دهد . بنابراين اتخاذ سياست‎هايي نظير افزايش سرمايه‎گذاري خارجي مي‎تواند به كاهش ضريب جيني منجر شود . در پژوهش حاضر تأثير درجه باز بودن مالي بر ضريب جيني در13 كشور منتخب با نابرابري درآمدي بالا مورد آزمون تجربي قرار گرفته است . براي اين منظور از داده‎هاي سال‎هاي 1996-2014 و روش گشتاورهاي تعميم يافته (GMM) استفاده شده است . بر اساس نتايج حاصل از آزمون پايايي متغيرهاي پژوهش در سطح مانا بوده و باتوجه به نتايج حاصل از آزمون خود همبستگي سريالي آرلانو و باند ، فرضيه صفر آزمون مبني بر عدم خود همبستگي سريالي در جملات پسماند در الگوي برآورد شده براي كشورهاي مورد بررسي رد نمي‎شود . نتيجه پژوهش بيان‎گرآن است كه افزايش باز بودن مالي در كشورهاي مذكور موجب بهبود توزيع درآمد شده و ضريب جيني را كاهش مي‎دهد . بنابراين اتخاذ سياست‎هايي نظير افزايش سرمايه‎گذاري خارجي مي‎تواند به كاهش ضريب جيني منجر شود .