ساختار جوامع و مطالعه شاخص‌هاي جمعيتي علف‌هاي هرز باغات چاي ايران

شناسايي و مطالعه شاخص‌هاي جمعيتي علف‌هاي هرز مزارع و باغات گام اصلي در مديريت اين گياهان ناخواسته است. هدف از اين مطالعه حاضر، شناسايي و بررسي شاخص‌هاي جمعيتي، تشابه و پراكنش گونه‌هاي علف‌هاي هرزاست. بدين منظور نمونه‌برداري‌هايي در سال 95-94 از طريق كوادرات 1 متر* 1 متر بصورت تصادفي و با توجه به مساحت، از باغات چاي استان‌هاي گيلان و مازندران انجام گرفت. در مجموع 74 گونه علف‌هرز از 34 خانواده گياهي در 12 شهرستان چاي خيز شناسايي شد. گندميان و كاسني‌ها به ترتيب داراي بالاترين اهميت خانوادگي بودند و بيشترين گونه‌ها را داشتند. Calystegia sepium، Oxalis corniculata، Oplismenus compositum و Acalypha indica به ترتيب داراي غالبيت نسبي 86/32، 15/28، 24/18 و 23/15 در بين 74 گونه علف هرز شناسايي شده بودند. از نظر تنوع نسبي خانواده‌هاي Graminae (175/0) و Asteraceae(135/0) و از نظر تراكم نسبي خانواده‌هاي Graminae (22/0)، Convolvulaceae (164/0) و Oxalidaceae (129/0) بالاترين مقدار را داشتند.گونه‌هاي Rubus hyrcanus، Calystegia sepiumو Convolvulus arvensis با توجه به فراواني و غالبيت بالايشان مي‌توانند ميزبان واسط بسياري از آفات چاي از جمله كنه‌قرمز پاكوتاه باشند