بررسي نقش سرمايه اجتماعي در توسعه يكپارچه روستايي و كشاورزي (مطالعات موردي: بخش كجور شهرستان نوشهر)

سرمايه اجتماعي نقش و سهم مهمي در توسعه داشته و به عنوان موتور محركه توسعه شناخته مي شود، لذا ميزان اثرگذاري آن در كنار سرماي ههاي فيزيكي و انساني در توسعه يكپارچه روستايي و كشاورزي در كجور مورد بررسي قرار گرفته است. هدف مقاله تعيين سرمايه اجتماعي در كشاورزي م يباشد. روش پژوهشي به كار رفته روش پيمايشي است و براي جمع آوري داد هها از پرس شنامه و مشاهدات ميداني و تجربي استفاده شده است و از تكنيك رگرسيون براي تحليل استفاده شد. سرمايه هاي اجتماعي، فيزيكي و انساني متغيرهاي مستقل و تو سعه يكپارچه روستايي و كشاورزي به عنوان متغير وابسته در نظر گرفته شده است. ضريب همبستگي متغيرهاي مستقل با متغير وابسته برابر با 0 است كه به معناي تبيين 32 درصد واريانس متغيير وابسته از طريق / 0/57 مي باشد. ضريب تعيين تعديل شده 32 متغيرهاي سرمايه در جامعه مورد مطالعه مي باشد. 68 درصد ديگر به ساير عوامل و متغير مربوط مي شود. با توجه به ضرايب استاندارد شده متغيرهاي معادله متغير سرمايه فيزيكي با ضريب 38 درصد نقش اول را دارد سرمايه اجتماعي با اختلاف كم و با ضرايب 36 و درصد 19 در جايگاه دوم و سوم قرار مي گيرند.