ارزيابي آستانه تحمل و جوانه زني بذر لوبيا (Phaseolus vulgaris) به شوري با كاربرد سورفاكتانت

در اين بررسي اثر كلرور سديم بر لوبيا در مرحله جوانه زني با چهار سطح شوري 0، 4، 8، 12، دسيزيمنس بر مترسديم كلرايد در قالب طرح كاملا تصادفي در 4 تكرار در آزمايشگاه كشاورزي دانشگاه پيام نور قم در سال 1395مورد ارزيابي قرار گرفت. تيمـار بـدون اعمـال سورفاكتانت (شاهد) و اعمال سورفاكتانت با غلظت ppm2 در آب آبياري اعمال شد..نتايج نشان داد گياه لوبيا نتوانست تيمارهاي با شوري بالاتر از 4 دسيزيمنس بر متر را عليرغم اضافه شدن سورفاكتانت تحمل كند و جوانه زني در تيمارهاي 8 و 12 دسيزيمنس برمتر مشاهده نشد و تجزيه آماري تنها در 3 تيمار باقيمانده انجام گرفت. بين سطوح شوري و درصد جوانه زني لوبيا اختلاف معني داري وجود داشت. بطوريكه با افزايش شوري درصد جوانه زني كاهش يافت. تيمار شاهد با 25/ 98 درصد بيشترين درصد جوانه زني و تيمار شوري 4 ds/m با.25/ 79 درصد داراي كمترين درصد جوانه زني بود. در صورت اضافه شدن سورفاكتانت به تيمار شوري 4 دسي زيمنس بر متر مشاهده شد كه درصد جوانه زني بطور قابل ملاحظه اي افزايش يافته و به 25 /91 درصد رسيد. اثر شوري بر روي رشد طولي ريشه چه معني دار نبود. اما با افزايش شوري طول ساقه چه و برگچه بطور معني داري كاهش يافت ولي وزن خشك ريشه چه با افزايش سطوح شوري اختلاف معني دار نشان نداد. اين در حاليست كه وزن خشك ساقه چه و برگچه در اثر اعمال تنش شوري در سطح احتمال 1 درصد اختلاف معني دار نشان دادند. بيشترين وزن خشك ساقه چه و برگچه مربوط به تيمار شاهد و كمترين مربوط به شوري 4 ds/m بود. بطوركلي شوري به طور معني داري درصد جوانه زني، و رشد گياهچه لوبيا را محدود كرد. اما با كاربرد سورفاكتانت آستانه تحمل گياه را تا شوري 4 دسي زيمنس بر متر بالا رفت.