بررسي رابطه ي بين تمايل به توسعه ي گردشگري و اثرات اجتماعي اقتصادي آن از ديدگاه جامعه ي ميزبان (مطالعه ي موردي: روستاي نجوبران، استان كرمانشاه)

گردشگری و به ویژه گردشگری روستایی یكی از فعالیت های مهم و اثرگذار در دنیای امروز است. با وجود تاثیرات گوناگون گردشگری، اما توجه به تمایل جامعه ی میزبان نیز بایستی مورد توجه قرار گیرد تا بتوان با هدایت این فعالیت در مسیر صحیح علاوه بر گردشگران، افراد محلی نیز حداكثر منافع و حداقل مضرات آن را كسب كنند. در این راستا در این تحقیق برآنیم تا با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و بررسی های اسنادی و میدانی به مطالعه ی رابطه ی میان تمایل به توسعهی گردشگری و اثرات اجتماعی اقتصادی آن از دیدگاه جامعه ی میزبان (روستای نجوبران) بپردازیم. متغیرها و شاخص های تحقیق را در سه دسته شامل تمایل به گردشگری، اثرات اقتصادی و اثرات اجتماعی تقسیم نموده و برای سنجش رابطه ی بین آنها از آزمون T و آزمون همبستگی پیرسون استفاده نمودیم. بررسی ها و نتایج آزمون ها نشان داد در میان مردم توافق نسبی در میزان تمایل آنان به فعالیت گردشگری وجود ندارد. در عین حال بین آنان در وجود اثرات اقتصادی و اجتماعی توافق نسبی وجود دارد. بنابراین رواج گردشگری در این روستا ارتباط چندانی با خواسته ها و تمایل جامعه ی میزبان ندارد.