مباني تعليم و تربيت از ديدگاه امام خميني(ره)

آنچه در بحث از مكتب تربيتي امام خميني(س) كه در واقع همان تربيت اسلامي است، عمده و اساسي مي باشد، توجه به مباني فكري و فلسفي و عرفاني است، كه پشتوانه واقعي آن آراء تربيتي را تشكيل مي دهد. تعليم و تربيت ذاتاً يك مسئله فلسفي است. طرح اين سؤال كه «تعليم و تربيت چيست؟» چنان است كه بگوييم «آدمي كيست؟» و اين سؤال، فلسفي است. تربيت از ديدگاه امام(س) متفرع بر انسان شناسي است كه آن نيز خود متفرع بر هستي شناسي و خداشناسي و به اصطلاح جهان بيني توحيدي است. جهان آفرينش بر پايه علم و حكمت استوار بوده و اين همان علم و حكمت الهي است كه در تحقق كل هستي، طبيعت و آفرينش انسان آشكار و ايجاد نظامي هماهنگ و هدفمند را سبب گرديده است. انسان به عنوان دائر مدار هستي و خليفه الهي در پي كشف اين نظام هدفمند و تدوين قانونمندي هاي آن در خود و ساير پديده هاست، تا در واقع به جايگاه حقيقي خود دست يابد. در نوشتار حاضر تلاش شده است با نگاهي گذرا در ديد گاه هاي امام خميني ( ره ) مباني تعليم و تربيت اسلامي از منظر ايشان آشكار گردد .