كنترل راهبردي عنصر مفقوده در الگوي پايه اسلامي-ايراني پيشرفت و نقش سياست‌هاي كلي در آن

الگو در صورتي كارآمد خواهد بود كه همه اجزاي آن مناسب طراحي شود و سيستم كنترلي را تعبيه كند درحاليكه كنترل راهبردي يكي از عناصر و مولفه مهم و اثرگذار مي باشد در الگوي پيشنهادي مورد غفلت واقع شده است. در طراحي الگو و در ارتباط با آرمان، رسالت و مجموعه تدابير مندرج در آن استفاده از اسناد بالادستي حايز اهميت است. قانون اساسي به عنوان سندي كه آرمان هاي يك ملت در آن تصريح مي شوند و به وِيژه اصل يكصد و دهم كه در سلسله مراتبي سياست گذاري، وظيفه عاليترين مقام نظام را تبيين نموده و از سويي طراحي الگوي پيشرفت اسلامي_ ايراني نيز توسط مقام معظم رهبري سفارش شده است بايد گفت در اين زمينه از سياست هاي كلي نظام و از ظرفيت اين سطح از سياست و تنظيم گري به عنوان محور و اساس سياستها و نقش كنترل راهبردي كه مي تواند داشته باشد استفاده مطلوبي صورت نگرفت. كنترل راهبردي به دنبال پاسخ سئوالاتي معطوف به هدف مي باشد، سئوالاتي از قبيل: آيا جهت‌هاي كلي متناسب با ارمان‏ها، رسالت‏ها و مجموعه تدابير مدنظر الگو مي باشد؟ آيا نتيجه الگو اهداف و برنامه‌هاي همسو و منطبق هستند؟ واقعيت اين است كه پاسخي در الگو درارتباط با كنترل راهبردي ملاحظه نمي‏شود اين مقاله درصدد است كه با تاكيد بر ظرفيت نهادي سياست‏هاي كلي ضمن تبيين ابعاد كنترل راهبردي بر مبناي اصول علمي و تصريح نقش الگو، كاركرد و ويژگي اين سياستهاي كلي را به عنوان ابزار كنترل راهبردي در تحقق اهداف الگو به عنوان الگويي كارآمد و مشخص به تصوير بكشد تا بتواند كنترل را در سطح كلان نظام مند و اثر گذار نموده و از اين منظر كارآمدي الگو را افزايش دهد.