نقش عدالت جغرافيايي در پيشرفت پايدار با تأكيد بر سرانه شهروندي در الگوي اسلامي-ايراني پيشرفت

مدل آرماني كشور اسلامي، تبلور و تجليگاه عدالت به عنوان اصل اساسي اسلام و محور آموزه هاي ديني است. اصل عدالت همانگونه كه بنيان روابط اجتماعي جامعه است مبنايي كليدي براي پيشرفت پايدار يك سرزمين اسلامي است. يكي از انواع عدالت، عدالت جغرافيايي است، بر مبناي عدالت جغرافيايي، عدل در گستره ملي تعريف شده و به جاي جاي سرزمين اسلامي اعم از كلانشهرها، شهرها و روستاها، با ديدي عادلانه نگريسته و براي هر يك از اجزاي سرزمين اسلامي، جايگاهي برابر و متناسب با كاركرد خود انديشيده مي شود. اين مقاله با روش توصيفي تحليلي برآنست كه در گام نخست با تكيه بر شاخص سرانه شهروندي، نابرابري هاي جغرافيايي برخواسته از مركزگرايي كه منجر به پيامدهاي گسترده اي نظير رشد شتابان شهرنشيني، افزايش مهاجرت روستا به شهر، حاشيه نشيني، تخريب روستاها و ازهم پاشيدگي نظام جغرافيايي در شهرهاي ايران است را به چالش بكشد و در گام دوم در چارچوب الگوي اسلامي-ايراني پيشرفت، ضمن آسيب شناسي تجربيات و راهكارهاي پيشين، راهكاري جديد براي تحقق اين امر ارائه دهد.