بررسي و نقد معيارهاي فرهنگي عدالت از منظر جامعه‌شناسي

بحث در خصوص معيارهاي فرهنگي عدالت مي تواند از مناظر مختلف علمي و معرفتي ممكن گردد.در جامعه شناسي از يك منظر مي توان با يكدسته بندي از حيث منشا ايجاد نابرابري اجتماعي و يا نحوه تداوم و يا برساخت اين نابرابري ها و نيز با عطف توجه به رابطه استقلالي يا وابسته فرهنگ به عنوان يك متغير در تحليل هاي اجتماعي،در خصوص معيارهاي فرهنگي استنتاج و استنباط هاي مختلفي را مي توان نمود. از يك رويكرد ، با بررسي ساختاري ، موقعيتي و فرهنگي پيدايش فقر و مراتب نابرابر در مناسبات ناشي از وقوع فقر در جامعه باب ورود به حوزه جامعه شناسي فقر گشوده مي شود. از سوي ديگر و بيشتر از منظر تداوم نابرابري هاي اجتماعي با تحليل كاركرد نظام فرهنگي به تحليل اختلال نمادين و اختلال هنجاري و نقش آن در نشر نابرابري هاي اجتماعي پرداخته مي شود. معيارهاي فرهنگي عدالت در رويكرد اول عمدتا ناظر به پديده خرده فرهنگ فقر و پيدايش آن در جامعه است و در رويكرد دوم و با يك رويكرد سيستمي، معطوف به برقراري نظم نمادين در جامعه است.تعميم هنجاري و تجهيز نمادي ، دو سازوكار مهم در برقراري عدالت (ميان) فرهنگي در جامعه و بين جوامع است.در اين راستا، بكارگيري معيارهاي فرهنگي عدالت در مسير پيشرفت فرهنگي، تابعي از ميزان توليد و تجريد مفاهيم ، مفاهيم ارزشي، تنظيم حسي و تعامل گفتماني و مبادله متقابل اطلاعات و انديشه ها مبني بر متقاعد سازي در جامعه است.