معرفي نسترن كوهي درارسباران و روش تكثير وخواص درماني آن

كاربرد گياهان دارويي از دير باز در ايران و ديگر كشورها بين مردم رايج بوده و در سال هاي اخير رويكردي همه جانبه جهت استفاده از تيره گل سرخيان (Rosaceae) از داروهاي با منشا طبيعي و به ويژه گياهي در بين مردم بوجود آمده است. نسترن كوهي با نام علمي (Rosa canina L.) و به انگليسي ((Dog Rose و با نامهاي محلي چون گيلديك (آذربايجان و اردبيل) وشيلان (كردستان و قره داغ ارسباران) نام دارد. نسترن كوهي گياهي درختچه اي و چند ساله است و بطور خودرو در مناطق خشك روي صخره ها و حتي در بوته زارها مي رويد. ارتفاع آن متفاوت و بسته به شرايط اقليمي محل رويش 3 – 0.5 متر است . ساقه آن مستقيم و استوانه اي شكل است و انشعابات متعددي دارد كه گياه را پرپشت و استوانه اي شكل مي سازد، ساقه ها پوشيده از خارهاي خميده يا قلابي شكل مي باشد. نسترن وحشي به علت كم نيازي ، سازگاري در تمام شرايط سخت ، رشد سريع ، كم توقع به كشت وداشت ، قابل كشت در تمام زمينهاي سنگلاخي وغير قابل زرع و شيبدار كه زراعت وباغداري در آنها امكان پذيرنيست ، كم نياز به مواد معدني وكودهاي آلي ، استفاده به عنوان چپر در اطراف زمينهاي كشاورزي وتوليد محصول بالاي آن در واحد سطح كه با توجه به خواص گوناگون داروري به صور مختلف مورد استفاده قرار ميگيرد.