پهنه بندي ايران بر اساس شرايط توپوگرافي در جهت كاهش خطرپذيري لرزه اي

شرایط توپوگرافی محلی تأثیرات قابل ملاحظه ای بر سطح آسیب هنگام و پس از وقوع زمین لرزه دارد. میزان آسیب در ساختمان های ساخته شده بر نوك تپه ها ، مرزها و شیب های طبقاتی به علت وجود بزرگنمایی حركت زمین قابل توجه تر است . بنابراین فاكتور شرایط توپوگرافی می تواند نقش موثری را در كاهش یا افزایش آسیب پذیری و در نتیجه خطر پذیری لرزه ای یك منطقه ایفا كند . این پژوهش با هدف زون بندی و پهنه بندی كشور و اولویت بندی گستره ایران بر اساس شرایط توپوگرافی در برنامه كاهش خطرپذیری لرزه ای (ریسك لرزه ای ) صورت گرفته است كه در ان با استفاده از مدل ارتفاعی رقومی )DEM( ایران ، داده های ارتفاع و شیب كل ایران را با استفاده از نرم افزار GIS به دست آورده و سپس با نرمالایز كردن داده ها و وزن دهی مناسب به آنها نقشه پهنه بندی شرایط توپوگرافی ترسیم گشت. این نقشه محدوده های در معرض آسیب از نظر شرایط توپوگرافی را در ۴ گروه آسیب نشان می دهد .