بررسي جلوه هاي غمياد در شعر حجت الله مهدوي

غمياد يا نوستالژي(nostalgia) اصطلاحي نوپديد است كه ابتدا در جهان روانپزشكي پديد آمد و سپس در فلسفه، ادبيات و ... راه يافت. غمياد را مي‌توان به طور خلاصه احساسي حسرت آميز دانست كه هنگام نظر به گذشته ي فردي و جمعي و مرور خاطرات شيرين مربوط به حضور آدمي در جهان ساده، صميمي، خوش و شاد پيشين و يادآوري اشخاص، اشياء و موقعيت‌هاي رؤيايي گذشته به انسان دست مي-دهد. رويكرد نوستالژيك به گذشته ي تاريخي، فرهنگي و جغرافيايي در شعر لكي، رويكردي جدي و قابل ملاحظه است. اين رويكرد نزد برخي شاعران لكي سرا بيشتر از ديگران به چشم مي خورد. حجت الله مهدوي يكي از شاعران لكي گوي امروز دلفان است كه در بخش هاي قابل توجهي از مجموعه اشعارش تعابير، تصاوير، مفاهيم و روايت هاي نوستالژيك آشكار است. در اين مقاله اشعار غميادوار(نوستالژيك) وي بررسي و تحليل شده است.