ساخت صوري جمله‌هاي شرطي در امثال و اصطلاحات همداني

در اين پژوهش به بررسي ساخت صوري جمله‌هاي شرطي در امثال و اصطلاحات همداني براساس چارچوب نظري ماهوتيان (1378) پرداختيم. جملۀ شرطي، جمله اي متشكل از دو بند پايه يا جزاي شرط و پيرو يا شرط است. بند شرط اغلب با يكي از حروف ربط شرطي همانند «اگر، هرگاه، به شرط اينكه، درصورتي كه و...» و مقدم بر بند جزاي شرط مي آيد. حرف ربط شرطي «اگر» بيشترين بسامد وقوع در جمله‌هاي شرطي زبان فارسي را داراست. به منظور اين مطالعه، تعداد تقريبي پانصد اصطلاح از كتاب واژه‌نامۀ همدان بررسي شد كه حدود 76 جملۀ شرطي بدست آمد. با بررسي اين جمله‌ها به اين نتيجه رسيديم كه در همۀ آنها بند شرط مقدم بر بند جزاي شرط قرار گرفته است و از حروف ربطي مانند «اِگَه، هرچي، وختي، تا، كه، هركي، چه... چه» به عنوان حرف ربط شرطي استفاده شده است و برخي از جمله‌هاي شرطي نيز بدون حرف ربط شرطي آمده‌اند.