انرژي و سوخت اتانول زيستي

Energy and Biofuel Bioethanol

افزودني هاي بنزين موادي مانند بنـزن، سـرب و MTBE از ديرزمان جهت افزايش عدد اكتان مورد استفاده قرار مي گرفتند، از آن جايي كه استفاده از اين دسته مواد به ضرر محيط زيست و باعث افزايش آلاينده هاي هوا تمام مي شود، محققان درصدد يافتن جايگزيني جهت افزايش عدد اكتان و كاهش انتشار آلاينده هاي هوا هستند. مواد اكسيژن ساز مانع از توليد مونوكسيدكربن در عمل احتراق مي شوند و درنتيجه به جاي آن دي اكسيدكربن از اگزوز خودروها خارج مي شود. اما بدليل ريسك بالاي نفوذ آن در خاك و سپس آبهاي سطحي يا زيرزميني كه ممكن است در نهايت مورد مصرف كشاورزي يا شرب قرار گيرند و باعث آلودگي غيرقابل بازگشتي در محيط زيست گردند، الكل هاي متان و اتان جايگزين آن در بنزين شده اند. متانول به جهت يكسري معايب كمتر از اتانول مورد توجه بوده و عمده ترين عيب در اين است كه متانول به شدت آب دوست بوده و بصورت طبيعي رطوبت هوا را مستقيماً از اتمسفر جذب مي كند. آب جذب شده متانول را در باك رقيق كرده و امكان جدايي فاز بين تركيب متانول و بنزين را ايجاد مي-كند. با توجه به تحقيقات انجام شده و استانداردهاي موجود الزام و امكان پذير بودن استفاده از اتانول در مصارف سوختي به عنوان هدف اين مقاله مورد بررسي قرار گرفته است.