نگاهي به كودكانه هاي ملك الشعرا بهار با واكاوي شعر بز اوستا بابا

در دوره مشروطه به تعليم و تربيت كودكان در ايران توجه ويژه اي مي شود . جامعه ايران با مفهوم نو ادبيات كودكان آشنا مي شود. شعر نو كودك جوانه زده و رشد مي كند. گرايش‌ به‌ ساده‌نويسي‌ و در كنار آن‌ اهمّيّت‌ يافتن‌ كودك‌ و كودكي‌ موجب‌ مي شود كه‌ شاعران‌ بزرگ‌ و معتبر شعرهايي‌ خطاب‌ به‌ بچّه ‌ها يا در خور فهم‌ آن ها و براي‌ استفاده آن ها بسرايند. ملك‌الشّعراي‌ بهار از شاعراني است كه اشعار زيبايي با مضامين آموزشي براي كودكان مي سرايد . وي با استفاده از اصطلاحات جديد فارسي و اروپايي ، مسائل اخلاقي و اجتماعي روز را وارد شعر كودك مي كند . درون مايه اشعار كودكانه او خداشناسي، احترام به پدر و مادر، تاكيد بر دوستي و علم آموزي و .... است . و اين در حالي است كه بخش بزرگي از ادبيات كودكان ادبيات اندرزي و با تم اصلي شاهزاده پروري بوده است. در اين مقاله برآنيم با توجه به اين كه تاكنون به اشعار كودكانه ملك الشعراي بهار اقبالي نشان داده نشده است با واكاوي و تحليل مهم ترين سروده هاي كودكانه وي به بررسي مضامين شعر كودك ، در اشعار وي بپردازيم.