تغييرات تابلوي خوني نتاج به دنبال تجويز خوراكي نانو ذره سلنيوم و سلنيت سديم به بزهاي آبستن كلون

تحقيق حاضر با هدف بررسي اثرات تجويز تركيبات مختلف سلنيوم در دوره انتقالي بزهاي سانن و تأثيرات آن بر بزغاله هاي نوزاد طراحي و اجرا شد. بدين منظور از 24 رأس بز ماده آبستن شامل 12 رأس كلون و 12 رأس غيركلون بهره گرفته شد. در اواخر دوران آبستني به مدت 10 روز نانوذره سلنيوم (تيمار 1) و سلنيت سديم (تيمار 2) به ميزان 05/0 ميلي گرم به ازاي هر كيلوگرم وزن بدن به 4 رأس از هر دسته و به گروه شاهد آب مقطر خورانده شد. پس از زايمان خون گيري از بزغاله هاي نوزاد طي روزهاي صفر (تولد)، 7+ و 14+ انجام و تابلوي خوني تعيين شد. نتايج نشان داد كه در روز تولد هماتوكريت بزغاله هاي تيمار 1 به طور معني دار بيشتر از تيمار 2 و در 14 روزگي هماتوكريت بزغاله هاي گروه هاي تيمار 1 و 2 به طور معني دار كمتر از گروه شاهد بود. در روز تولد تعداد مطلق نوتروفيل هاي بزغاله هاي تيمار 2 كمتر از تيمار 1 بود و در روزهاي 7 و 14 به ترتيب بيشتر و كمتر از شاهد شد. اما تعداد مطلق لنفوسيت هاي گروه تيمار 2 در روز 14 به طور معني دار بيشتر از شاهد و تيمار 1 بود. چنين نتيجه گيري مي شود كه تجويز نانوذره سلنيوم به بزهاي ماده آبستن نقشي بسزا در افزايش سطح هماتوكريت و نوتروفيل هاي خون در بدو تولد داشته و توان مقابله نوزاد در برابر هيپوكسمي و تهاجم احتمالي اجرام بيماري زا را افزايش مي دهد.