داينوكوكوس راديودورانس و مقاومت در برابر تشعشعات مخرب ژنوم

Deinococcus radiodurans resistance against genome destructive radiations

داينوكوكوس راديودورانسR1، سابقا با نام ميكروكوكوس راديودورانس، اولين بار در كنسرو گوشت فاسد شده اي كه توسط اشعه ي-X استرليزه شده بود، شناسايي شد؛ راديودورانسR1 در كشت، رنگدانه قرمز دارد، گرم مثبت و بدون اندوسپور است. راديودورانسR1 به شدت در مقابل تشعشعات يونيزه كننده، فرابنفش و خيلي از عوامل ديگري كه به DNA آسيب ميزنند، مقاوم مي باشد. هدف از ارائه ي اين مقاله بيان دلايل بقاي اين ميكروارگانيسم است. روش تهيه ي اين مقاله ي مروري براساس مطالعه ي نتايج پژوهش هاي آزمايشگاهي انجام شده برروي اين ميكروارگانيسم است.نتايج: بر اساس نتايج آزمايشات، يك دليل مقاومت بسيار بالاي راديدورانسR1، كمپلكس هايي است كه عنصر Mn2+ با ليگاندهاي پروتئين هاي سلولي تشكيل مي دهد و باعث ايجاد يك حفاظت سريع از سلول در برابر تشعشعات مي شود و در نتيجه، فاكتورهاي سيستم ترميم كروموزوم و پلازميد و ديگر پروتئين ها آسيب نمي بينند؛ همچنين، سيستم ترميم بسيار سريع و دقيق باكتري نيز، دليل ديگر است، كه هم براي كروموزوم هايش و هم براي پلازميدهايش كاربرد دارد؛ اين مكانيسم ترميمي قدرت اين را دارد كه 100 شكستگي در هر دو رشته ي هر كروموزوم را ترميم كند بدون اينكه باكتري بميرد يا فرآيند موتاژنز طي كند؛ اين در حاليست كه غالب باكتري هاي ديگر در اثر 2 يا 3 شكستگي در دو رشته ي ژنومشان ميميرند. اين قابليت هاي چشمگير، راديودورانسR1 را به عنوان ميكروارگانيسم آزمايشگاهي مناسب جهت پژوهش هايي كه نياز به تاباندن اشعه ي مخرب زيادي به پلازميد دارند، بسيار شايسته جلوه داده است. دورنما اين است كه از قابليت-هاي اين ميكروارگانيسم، در حفاظت از انسان در مقابل تابش هاي مخرب ژنوم استفاده هاي مفيدي به عمل آيد.