فضاي مجازي‌، شبكه‌هاي اجتماعي و حاكميت

فضاي مجازي، بستري تعامل‌گرا براي جامعه‌اي مجازي است كه مهم‌ترين رخداد آن، شكل‌گيري شبكه‌هاي اجتماعي است. جهان شبكه‌اي، حاصل اجتماع و ارتباط هزاران شبكه اجتماعي در اين فضاي مجازي است. در اين ارتباطات، همه در كنار هم حاضرند و از يكديگر مطلع‌اند؛ بدون اينكه همديگر را ببينند يا بشناسند. فضاي مجازي، موجب هم‌افزايي قدرت اجتماع شده و در ذات خود مي‌تواند جمهوريت را در مقابل حاكميت قرار دهد. اين محيط مجازي، مبتني بر دموكراسي تام و اداره مردمي است و نشان داده كه مديريت كامل و جامع را برنمي‌تابد‌. عمده مخاطرات فضاي مجازي را بايد در پيدايش شبكه‌هاي اجتماعي جست‌وجو كرد و بيشترين توان را در نظارت، هدايت و كنترل اين قدرت نرم هزينه كرد. براي داشتن فضاي مجازي پاك، لازم است فرصت‌ها و تهديد‌هاي اين فضا را شناخت و متناسب با آن، راهبردهايي را طراحي نمود. به نظر ما، بايسته‌هاي جامعه اسلامي را مي‌توان به جوامع مجازي سرايت داد و ايجاد فضاي مجازي پاك را ممكن شمرد. يكي از شاخصه‌هاي قدرت در فضاي مجازي، شبكه‌هاي اجتماعي است كه روش‌هاي متعددي توسط كارشناسان براي مهار و كنترل اين قدرت نرم پيشنهاد شده است. مباحثِ مطرح‌شده، مبتني بر دريافت‌هاي تجربي و مطالعات مرتبط در طول دو دهه آشنايي با فضاي مجازي و ابعاد آن است. به نظر نگارنده، ورود حاكميت به فضاي مجازي‌، ايجاد بسيج سايبري، تأسيس شبكه‌هاي بديل‌، توليد اطلاعات و محتوا و در نهايت، كنترل و نظارت، مي‌تواند فضاي مجازي همساز با هنجارهاي ديني و فرهنگي جامعه ما را به عنوان فضاي مجازي پاك ترسيم كند.