جهان زيبا‌يي‌شناسي در جهانگشاي جويني

كتاب تاريخ جهانگشاي جويني اثر عطاملك جويني يكي از ارزشمندترين كتاب هايي است كه در حوزه‌ي تاريخ، در زبان و ادبيات فارسي در دست داريم. كتاب وي علاوه بر اين كه از نظر تاريخي حائز اهميت است. چرا كه بسياري از مورخان قرن هفتم، حتي تاريخ‌نويسان امروزي در نوشتن آثارشان به اين كتاب نظر داشته‌اند. همچنين از ديدگاه ادبي نيز بسيار در خور توجه است. چرا كه او از تمام امكانات و ابزارهاي زباني براي آرايش كلام خود بهره جسته است. با به‌كارگيري صنايع بديعي و فنون بلاغي و اشعار فارسي و عربي و آيات و احاديث و امثال، آن‌هم به‌گونه‌اي هنري در جهت شاعرانه كردن نثر خود گام برداشته است. همان‌طور كه مي‌دانيم، قرن ششم و هفتم هجري دوران تعالي نثر فارسي است. دوره‌اي كه در آن نثر به پيروي از شعر، به‌سوي زيباتر شدن گام برمي‌دارد و آرايش‌هاي كلام به‌طور گسترده‌اي در نثر، حتي در كتاب‌هاي تاريخي، راه مي‌يابد. در اين مقاله بر آنيم تا با بررسي جهان، زيبايي‌شناسي، تاريخ جهانگشايي جويني تمام ويژگي‌هاي زيبايي‌شناسي نثر وي از جمله سجع و ترصيع و موازنه و واج‌آرايي و كنايه و تشبيه و استعاره و اغراق و مثل و مراعات نظير و پارادوكس و ... را با بيان مثال، ارائه نماييم.