جلوه هاي نمادين آتشفشان در ادبيات مقاومت فلسطين

شاعران معاصر عربي با تأثير از نمادگرايان غربي، به شكل گسترده¬اي از رمز و نماد براي بيان انديشه هاي خود بهره برده اند، در اين ميان شاعران ادبيات پايداري فلسطين براي بيان مفاهيم و انديشه و آرمان هاي خود به هر وسيله اي متمسك شده اند تا از رهگذر نماد و رمز، وضعيت مردم ستمديده فلسطين را به تصوير كشند. اين شاعران براي بيان احساس خود و تصوير جرائم، خونريزي ها، و مصيبتها، و حوادث دهشتناكي كه در سرزمين هاي اشغالي فلسطين مي گذرد، از همه ظرفيت هاي زباني و ادبي خود بهره مي گيرند. در اين راستا پژوهش حاضر با روش تحليلي توصيفي، بر آن است تا جلوه هاي نمادين آتشفشان در ادبيات پايداري فلسطين و نيز نگرش و ديدگاه هاي شاعر را در بيان احساس خود و حوادث دهشتناكي كه در فلسطين مي گذرد را در خلال بكار گيري اين عنصر نمادين براي بيان دردها و مصيبتها و اشتياق و پايداري خود و مردم فلسطين بررسي كند. در خلال اين پژوهش مشخص گرديد شاعران از اين نماد طبيعي به شكل هاي گوناگون بهره جسته اند و ضمن بيان احساس خود از آنچه كه در سرزمين فلسطين مي گذرد، مردم را به مبارزه طلبي و پايداري در برابر دشمن بر مي انگيزانند.