واكاوي شيوه‎هاي بازنمايي گفته‎هاي داستاني در رمان البحث عن وليد مسعود

شيوه‌هاي بازنمايي سخنان و انديشه‎هاي داستان، يكي از روش‎هاي روايت داستان است كه از ارتباط ميان راوي و متن روايت‌شده بوجود مي‌آيد يا به عبارت ديگر ميزان سيطره‌ي راوي بر رمان را شيوه‌هاي بازنمايي سخنان و انديشه‎ها تعيين مي‌كند. اين اسلوب‌ها به پنج شيوه‌ي نقل مستقيم ، نقل غير مستقيم، گفتار مستقيم آزاد، گفتار غيرمستقيم آزاد و گزارش روايت‌گونه سخنان و انديشه‎ها تقسيم مي‌شود.كه به تحليل گفتۀ هاي داستان، در دو حيطه‎ي سخنان و انديشه‏ها مي‌پردازد و براي درك بهتر داستان ضروري بوده و خواننده را عميقا و بي‎واسطه با سخن و انديشه‎هاي شخصيت‎هاي داستان آشنا كرده و وارد جهان داستاني مي‎كند. مقالۀ پيش رو، به شيوۀ توصيفي ـ تحليلي و با هدف ارائه‎ي خوانشي نوين از رمان پايداري فلسطيني به تحليل شيوه‎هاي بازنمايي گفته‏هاي داستاني رمان البحث عن وليد مسعود (1978)، نوشتۀ جبرا ابراهيم جبرا در دو حيطه‎ي سخنان و انديشه‎ها مي‎پردازد. نتايج تحقيق گوياي آن است كه راوي، با استفاده از شيوه‎هاي روايت مستقيم سخنان، گزارش سخنان و سخن مستقيم آزاد كه به ترتيب بيش‎ترين بسامد كاربرد را در رمان دارند، توانسته به خوبي جهان داستان خود را به تصوير كشيده و خواننده را وارد فضاي داستاني كرده و با شخصيت‏هاي داستان آشنا نموده است. هم‎چنين بنا به ضرورت داستان راوي با استفاده از شيوه‎هاي مختلف بازنمايي انديشه‎ها كه انديشه‎ي مستقيم، انديشه‎ي غيرمستقيم، روايت انديشه و انديشه‎ي غيرمستقيم آزاد بيش‎ترين بسامد كاربرد را دارند، توانسته خواننده را با ذهنيت‏ها و انديشه‎هاي شخصيت‎ها آشنا نموده، دغدغه‎ها، مشكلات و مسائل آنها را مستقيم براي خواننده ترسيم نمايد.