بررسي مؤلفه‌هاي پايداري در شعر سياوش كسرايي

سياوش كسرايي شاعري است كه صميميت و خلوص وي، اشعارش را چون منشوري گردانيده كه هر آينه، مفاهيمي چون اميد، آزادي و صلح را انعكاس مي‌دهد.هر چند كسرايي عضو حزب توده بود ولي از سياست‌هاي تسامحي حزب نسبت به رژيم سرياز مي‌زند و فرياد ها و دلاوري‌هاي رزمندگان را در شخصيت و شعر خويش استحاله مي‌كند و منش رمانتيسمي خويش را به سوي شعر خلق و پايداري سوق مي‌دهد. علي رغم آن كه اشعار كسرايي يكي از پايه‌هاي ادبيات پايداري ايران در بدو تشكلش بوده و اين كه او نمونه‌هاي فراواني از سروده‌ي مقاومتي دارد وليكن تا به حال تحقيقي مجزا و پژوهشي اختصاصي در باب مولفه‌هاي پايداري شعر وي صورت نگرفته است؛بنابراين در اين جستار اهتمام ما بر اين است كه در ابتدا تعريف و پيشينه اي از ادبيات پايداري در ايران و توضيحاتي از شرايط تاريخي آن دوران كشور ارائه دهيم.درخاتمه بر آنيم اشعار شاعر را بر اساس دسته بندي موضوعي ادبيات پايداري كه از كتاب بررسي موضوعات پايداري در شعر ايران و جهان نوشته عبدالجبار كاكايي استخراج نموده ايم ؛ طبقه بندي نموده ، در سه بخش اصلي طرح آرمان ، دعوت به مقاومت و توصيف فاجعه ، مفاهيمي چون نماد ها ، اساطير، آزادي، صلح، وطن، مبارزه، اوضاع جامعه و ... را با روش توصيفي_تحليلي ، خصوصيات كمي و كيفي اشعار كسرايي را تأويل و تشريح نماييم .