جنگ نرم در داستان رستم و سهراب

جنگ نرم از انواع جنگ است كه قدمتي برابر با تاريخ بشري دارد. به رغم تازگي استفاده از مفهوم مي توان نمونه هايي از آن را در رزمنامه هاي كهن ادبيات غني فارسي يافت. جنگ نرم حضور چشمگيري در ادبيات فارسي دارد و با توجه به تاريخ ايران و جنگ ها و داستان هايي كه در پي اين تاريخ به وجود آمده ادبيات خاصي را شكل داده كه به ادبيات مقاومت تعبير شده است. جنگ نرم به شگردهاي رواني توجه دارد و از نبرد مستقيم با ديگران پرهيز مي كند. اين شيوه از جنگ نرم را در رزمنامه ي رستم و سهراب سروده‌ي فردوسي شاعر قرن چهارم و پنجم مي توان ديد. اين داستان را با شيوه‌ي تحليل محتوا مورد بررسي قرار داده ايم و شواهدي از مشابهت ها در اين مقاله آورده شده است. در اين مقاله به روش هايي چون: تحقير، نمك گير كردن، قدرت نمايي، تشجيع، توهين و استهزاء و... اشاره كرده ايم و به اين نتيجه رسيده ايم كه پهلوانان جنگ نرم را بر جنگ سخت ارجح دانسته اند. براي مثال سهراب از جنگ نرم براي شناسايي پدر و جنگ نكردن با رستم استفاده مي كند.