فرم پايدارشهري؛ مفاهيم، اصول و چالشهاي فرارو

ظهور "توسعه پايدار" به مثابه مفهومي رايج، بحث درباره فرم (شكل) شهرها را مجددا احياء نمود. اين مفهوم دانشمندان و محققين را در رشتههاي مختلف جهت تحقيق و بررسي درباره شكل سكونتگاههاي انساني كه بتواند ضرورتهاي پايداري را تامين و در قالب يك شيوه صحيح و منطقي محيطهايي را با عملكردي متناسب از آنچه كه هست بسازد، وادار ساخته است. مقاله حاضر درصدد است تا مفهوم فرم پايدار شهري و مفاهيم طراحي آنرا بيان كند. بعلاوه، اين تحليل بر اصول نه گانه طراحي در رابطه با شكل پايدار شهري تاكيد دارد، كه عبارتند از: كاربري اراضي فشرده و كارا، استفاده كمتر از اتومبيل؛ با تامين دسترسي مطلوب، حفاظت از فرهنگ هاي محلي، حفاظت از اكوسيستمهاي طبيعي، محيط هاي زندگاني سالم با مسكن مناسب، اكولوژي اجتماعي سالم، اقتصادي پايدار، مداخله و مشاركت جامعه، استفاده بهينه از منابع، كاهش آلودگيها و زباله ها. در نهايت، اهداف متعارض در توسعه پايدار شهري (مدل مثلث برنامه ريز كمپل) بحث شده و سپس چالشهاي پيش روي برنامه ريزان تبيين ميشود و در آخر راهكار برون رفت از آن بيان ميشود.