تحليل و بررسي جايگاه شهيد و شهادت در ادبيات دفاع مقدس با تكيه بر اشعار معاصر

ادبيات دفاع مقدس در ذات و اصالت خود، داراي كاركردهاي محتوايي، زبياني و نمادين است. اين كاركردها به لحاظ ماهيت، ماندگارند و از ويژگي «فرازماني» و«فرامكاني» برخوردارند. اين موضوعات همواره در دو حوزه ي معناگرايي و تصويرآفريني ادبيات دفاع مقدس نقش عميقي داشته اند و همين دو خصلت ادبي باعث شده تا در ساز و كار ادبيات دفاع مقدس به شكلي كارآمد و اثرگذار مورد توجه قرار گيرند. اين مقاله ي تحليلي و توصيفي بر آن است به چگونگي كاربرد دو واژه «شهادت» و «شهيد» در ادبيات دفاع مقدس، دگرگوني هاي محتوايي، زباني و نمادين اين دو واژه در ادبيات دفاع مقدس و بازتاب آنها در اشعار معاصر بپردازد.