نمودهاي پايداري در شعر شاعران استان خراسان شمالي

ادبيات پايداري گونه¬اي از ادبيات است كه ازخودگذشتگي، مبارزه و مقاومت در برابر دشمنان و تصويري عام از چهرة مردمي رنج¬كشيده را ترسيم مي¬كند. پاسداشت ارزش¬هاي انقلاب اسلامي و هشت سال دفاع مقدس، بخش مهمي از ادبيات پايداري ايران را تشكيل مي¬دهد. در زمان جنگ، شعر فرياد مبارزان بود و پس از جنگ نيز شاعران بيان و قلم خويش را در خدمت انعكاس تحولات جامعه قرار دادند. شاعران استان خراسان شمالي نيز، هم¬پاي ديگر شاعران كشور، با جريان انقلاب و دفاع مقدس همگام شدند و با سرايش شعر، پس از جنگ تحميلي، رسالت خود را در پاسداشت ارزش ها و بيداري مردم به انجام رساندند. شهيد و شهادت، پيامدهاي جنگ از جمله وضعيت ايثارگران، جانبازان، بازماندگان شهدا و آزادگان، انتقاد از غفلت و ناسپاسي مردم، بي تفاوتي آنها، افول و فراموشي ارزش ها، اميد به آينده، بازتاب اسطوره هاي ديني و ملي از مهمترين نمودهاي پايداري در اشعار شاعران خراسان شمالي است. در اين نوشتار برآنيم كه با تبيين مؤلفه هاي پايداري در شعر اين شاعران، دريچه اي رو به سوي شناخت ادب پايداري در خراسان شمالي و شاعران آن بگشاييم.