تحليل تكيني طيفي (SSA) و كاربرد آن در هواشناسي

يكي از مهمترين مسايل در تحليل سري‌هاي زماني و به‌طور عام‌تر مدل‌هاي آماري، يافتن روشي است كه از توانمندي بالايي برخوردار بوده و در عين حال نسبت به تغييرات تصادفي نامنظم ‎(نوفه)‎ استوار باشد. تلاش‌هاي زيادي در اين راستا شده و روش‌هاي توانمندي نيز معرفي شده‌اند اما بسياري از آنها مبتني بر فرض‌هاي محدود كننده‌اي مانند نرمال و خطي بودن هستند كه ممكن است در عمل برقرار نباشند. تحليل تكيني طيفي (مبتني بر تجزيۀ مقدار تكين) يكي از روش‌هاي ناپارامتري قدرتمند براي تحليل داده‌ها است كه براي كاهش سطح نوفه و مدل‌سازي مورد استفاده قرار مي‌گيرد و مبتني بر فرض‌هاي محدود كننده‌اي مانند نرمال و خطي بودن نيست. در اين مقاله نمونه‌اي از كاربرد SSA‎ در حوزه‌ي هواشناسي را بيان كرده و برتري آن را نسبت به مدل SARIMA نشان مي‌دهيم.