بررسي كيفي جايگاه فرهنگ خانواده در اثربخشي بهزيستي روانشناختي كودكان مبتلا به اختلال نافرماني مقابله اي

Qualitative Evaluation of the Family Culture Status in the Efficacy of Psychological Welfare for Children with Oppositional Defiant Disorder

اختلال نافرماني مقابله اي يكي از اختلالات با منشا بيروني است و يكي از رايج ترين اختلالات رفتاري در كودكان است، پژوهش حاكي از آن است كه بيشترين عامل تاثيرگذار بر بروز اختلال نافرماني مقابله اي، كيفيت فرهنگ در رابطه والدين با كودك است و خانواده هايي كه در آن مشكلات رواني والدين، شيوه هاي ناموثر تربيت فرزند و از هم گسيختگي زناشويي وجود دارد احتمال پيدايش اختلال نافرماني مقابله جويانه افزايش مي يابد. با توجه به فرهنگ خانواده، روش هاي درمان متنوعي براي مواجهه با مشكلات رفتاري، شناختي و هيجاني كودكان مبتلا به اختلال نافرماني مقابله اي به كار گرفته شده است؛ بر اين اساس مهم ترين نوع درمان، مداخلات خانواده محور است كه از اينرو خصوصيات والدين مورد ارزيابي قرار گرفت و راهبردهاي كليدي مداخله مطرح شد؛ در اين پژوهش همچنين تاثير برنامه فرزند پروري فورهند و لانگ تشريح شد و به اهميت فرهنگ انضباط والدين و مهارت برقراري روابط خانوادگي مناسب در اصلاح باورها و نهايتا كنترل رفتار تاكيد شد.