رويكرد تركيبي AHP فازي و TOPSIS فازي براي ارزيابي معيار هاي نگهداري و تعميرات بهره ور جامع و انتخاب مهم ترين سطح كارخانه

ضرورت طراحي و استقرار سيستم هاي نگهداري و تعميرات يكي از مسائل مبرم و حياتي امروز صنايع كشور است . حفظ سرمايه هاي كشور از يك سو ، هزينه ي بالاي خريد ماشين آلات و تجهيزات از سوي ديگر استفاده ي عقلاني و برنامه ريزي شده و نگهداري و تعمير به موقع ماشين آلات و تجهيزات را الزامي مي سازد . نگهداري و تعميرات بهره ور فراگير يك برنامه نگهداري و تعميرات تجهيزات و ماشين آلات است . هدف اصلي اين برنامه افزايش مشهود بهره وري در كنار افزايش رضايت شغلي و مسائل انساني است . نگهداري و تعميرات بهره ور جامع باعث مي شود نگهداري و تعميرات بر روي قسمت هاي مهم و حياتي سازمان متمركز شود . هدف اين برنامه ريزي به حداقل رساندن تعميرات اضطراري و برنامه ريزي نشده باشد . لذا در اين تحقيق سعي بر آن شده است كه با توجه به اهميت نگهداري و تعميرات بهره ور جامع ، معيار ها و هدف اين نوع نگهداري و تعميرات شناسايي شده و عواملي كه بر اين نوع نگهداري موثر هستند شناسايي شده و آن ها را در سه سطح كارخانه طبقه بندي كرده و در نهايت مهم ترين سطح را انتخاب ميكنيم .در انتها نيز پيشنهاد هايي ميدهيم كه خلا هاي مراكز صنعتي را پوشش مي دهد. در اين پروژه ابتدا اهداف و معيار ها بيان ميشود و عوامل موثر شناسايي شده و آنهارا در سه سطح سازمان بررسي ميكنيم سپس از طريق الگوريتم AHP فازي و TOPSIS فازي و نرم افزار متلب مهم ترين گزينه انتخاب ميشود و پيشنهاداتي در جهت بهبود آن معرفي ميگردد.