پراكنش مكاني تودههاي جنگلي كمتردستخورده در سطح شهرستان بانه

توده هاي بكر و پارسل هاي شاهد به عنوان منبع مهمي براي كسب اطلاعات در مورد پوياي و تحول جنگل محسوب شده و اطلاعات كسب شده از آنها مي تواند كمك زيادي به مديران منابع طبيعي جهت اعمال مديريت هرچه بهتر و همگام با طبيعت در طرح-هاي جنگلداري و همچنين بازسازي محيط زيست انجام دهند. اين پژوهش در راستاي كسب اطلاعات لازم در مورد توده هاي بكر و كمتردست خورده زاگرس شمالي و استفاده از اين اطلاعات در تهيه طرح هاي مديريتي انجام شد. از ميان 113 آرامگاه و مكان مقدس واقع در مناطق جنگلي، تعداد 45 نقطه داراي مساحت بيشتر از نيم هكتار بوده و مي توان آنها را به عنوان توده هاي جنگلي مورد بررسي قرار داد. اين توده ها تقريبا در تمامي سطح شهرستان بانه پراكنش داشته ولي تراكم آنها در بخش نمشير و همچنين بويين بيشتر از سايربخش ها مي باشد. از لحاظ مساحت، كمترين، بيشترين و ميانگين مساحت به ترتيب 5/0، 0/7 و 9/0 هكتار مي باشد. حدود 75 % توده هاي در مناطق كم شيب (با شيب كمتر از 10 %) واقع شده اند و اغلب آنها باتوجه به اينكه به عنوان آرامگاه مورد استفاده قرار مي گيرند در نزديكي جاده قرار داشته و امكان دسترسي مناسبي دارند. گونه اصلي تشكيل دهنده اين جنگل ها سه گونه Quercus brantii, Quercus libani و Quercus infecoria مي باشند كه به همراه ساير گونه هاي موجود تشكيل تيپ هاي متعددي را مي-دهند.