بررسي آزمايشگاهي روند تغييرات رواناب در فرسايش بين شياري

توليد و انتقال رسوب توسط رواناب ناشي از بارندگي نقش مهمي در فرسايش خاك دارد. رواناب مدتي پس از بارندگي ايجاد شده و در صورت ادامه بارندگي تبديل به سيلاب شده كه خسارات زيادي به بار ميآورد. از اين رو شناخت عوامل موثر بر رواناب ناشي از بارندگي در افزايش دقت مدل‌سازي و مديريت فرسايش خاك موثر است. بر اين اساس تحقيق حاضر با هدف بررسي روند تغييرات رواناب در فرسايش بينشياري، در شرايط آزمايشگاهي انجام شد. آزمايشها در يك خاك ماسه‌اي، شدت بارندگي 71 ميليمتر بر ساعت، شيبهاي 1، 3 و 5 درصد، در فلومي به ابعاد50 ×50 و عمق 10 سانتيمتر و با سه بار تكرار انجام شد. نتايج اين تحقيق نشان داد كه دبي رواناب ناشي از بارندگي در ابتداي بارندگي كم بوده و به تدريج زياد ميشود تا به يك مقدار ثابت برسد. با كمك نتايج اين تحقيق و پژوهشهاي مشابه، امكان پيشبيني ميزان و زمان وقوع سيلاب، به منظور تخمين و ايجاد تاخير در زمان وقوع سيلاب و نيز كنترل فرآيند فرسايش خاك فراهم ميآيد.